જન્માષ્ટમી 2029Raipur માં

શ્રી કૃષ્ણ જન્માષ્ટમી ભાદરવા મહિનાના કૃષ્ણ પક્ષની અષ્ટમીના રોજ શ્રી કૃષ્ણના મધ્યરાત્રિના જન્મની ઉજવણી કરે છે, જ્યારે ચંદ્ર — ક્ષીણ થતો હોવા છતાં — રોહિણી નક્ષત્રમાં ઉદય પામી રહ્યો હતો. ભાગવત પુરાણ, વિષ્ણુ પુરાણ અને હરિવંશ આ કથાને સમાન રીતે વર્ણવે છે, અને આ તહેવારનું ધાર્મિક સ્વરૂપ — આખો દિવસ ઉપવાસ, મધ્યરાત્રિએ મૂર્તિનું અનાવરણ, પારણાને ઝુલાવવું — તેની દરેક ક્ષણને ફરીથી જીવંત કરે છે.

દેવકી અને વાસુદેવના લગ્નથી મુશ્કેલીઓ શરૂ થાય છે. દેવકીનો ભાઈ કંસ, જે મથુરાનો રાજા હતો, તે પોતાની બહેન પ્રત્યેના સ્નેહને કારણે પોતે જ લગ્નના રથને હાંકી રહ્યો હતો. આકાશમાંથી એક વાણી — આકાશવાણી — જાહેર કરે છે કે દેવકીનું આઠમું સંતાન તેનો વધ કરશે. કંસ પોતાની તલવાર ખેંચે છે; વાસુદેવ વચ્ચે પડે છે અને દેવકીના દરેક બાળકને જન્મ સમયે કંસને સોંપી દેવાનું વચન આપે છે. કંસ સ્વીકારે છે, પરંતુ દંપતીને પોતાની જેલમાં પૂરી દે છે. એક પછી એક, દેવકીના પ્રથમ છ બાળકોને તેના ખોળામાંથી લઈ જઈને પછાડીને મારી નાખવામાં આવે છે. સાતમા બાળક — બલરામ — ને યોગમાયા દ્વારા રહસ્યમય રીતે ગોકુળમાં રોહિણીના ગર્ભમાં સ્થાનાંતરિત કરવામાં આવે છે. આઠમી ગર્ભાવસ્થા શ્રી કૃષ્ણની હોય છે.

દેવકીના ગર્ભમાં આઠમું બાળક સક્રિય થતાં, આખી મથુરા કંઈક અનુભવે છે. દેવકીનો ચહેરો પણ એક એવા તેજથી ચમકે છે જે કંસને ડરાવે છે, અને તે રક્ષકોની સંખ્યા બમણી કરી દે છે. ભાદરવા મહિનાના કૃષ્ણ પક્ષની અષ્ટમીના રોજ, મધ્યરાત્રિએ, રોહિણી નક્ષત્રનો ઉદય થતાં અને જ્યોતિષીઓએ ચેતવણી આપેલી ચાર-ચતુર્થાંશ સંયોગ પૂર્ણ થતાં, શ્રી કૃષ્ણનો જન્મ થાય છે. ભાગવત વર્ણવે છે કે તેઓ સૌપ્રથમ પોતાના ચતુર્ભુજ વિષ્ણુ સ્વરૂપમાં — શંખ, ચક્ર, ગદા, પદ્મ ધારણ કરીને — દેવકી અને વાસુદેવ સમક્ષ પ્રગટ થાય છે, જેઓ તેમને ઓળખીને પ્રણામ કરે છે; પછી તેઓ એક સામાન્ય બાળકમાં રૂપાંતરિત થાય છે, અને વાસુદેવને તેમને ગોકુળ લઈ જઈને નંદની પત્ની યશોદાને હમણાં જ જન્મેલી બાળકી સાથે બદલી દેવાનો આદેશ આપે છે.

ત્યારબાદ એક મહાન ચમત્કાર — એક શાંત ઘટના — બને છે. વાસુદેવના પગની સાંકળો આપોઆપ ખુલી જાય છે. જેલના દરવાજા આપોઆપ ખુલી જાય છે. યોગમાયાની નિદ્રાથી પ્રભાવિત રક્ષકો હલતા પણ નથી. વાસુદેવ બાળકને પોતાના માથા પર એક છાબડીમાં મૂકીને ધોધમાર વરસાદવાળી રાત્રિમાં બહાર નીકળે છે; યમુના નદીમાં પૂર આવ્યું હોય છે, ચોમાસાને કારણે તે છલકાઈ રહી હોય છે, પરંતુ વાસુદેવ પ્રવેશતા જ નદી ઘૂંટણસમા પાણીનો રસ્તો આપીને તેમને પસાર થવા દે છે. શેષનાગ બાળકને વરસાદથી બચાવવા પાછળથી ઊંચો થાય છે. ગોકુળમાં વાસુદેવ યશોદાને સૂતેલી જુએ છે, બાળકોની અદલાબદલી કરે છે, વિભાજિત નદીમાંથી પાછા ફરે છે, અને તેમની પાછળ જેલના તાળા બંધ થઈ જાય છે. જ્યારે કંસ નવા બાળકને પકડવા દોડી આવે છે, ત્યારે તે બાળકી — દેવી યોગમાયા પોતે જ છદ્મવેશે — તેના હાથમાંથી ઊડી જાય છે અને તેને ચેતવણી આપે છે: "જે તારો વધ કરશે તે ક્યાંક બીજે જન્મ્યો છે; તું તેને શોધી શકીશ નહીં."

આ ઉજવણીની વિગતો કથાને અનુસરે છે: ભક્તો મધ્યરાત્રિ સુધી ઉપવાસ કરે છે જેમ દેવકી અને વાસુદેવે જન્મની રાહ જોતા કર્યા હતા; બાર વાગ્યે બાળ કૃષ્ણની મૂર્તિનું અનાવરણ કરવામાં આવે છે, તેમને પંચામૃતથી સ્નાન કરાવવામાં આવે છે જેમ યશોદાએ તેમને પ્રથમ સ્નાન કરાવ્યું હતું, વસ્ત્રો પહેરાવીને એક નાના પારણામાં સુવડાવવામાં આવે છે જેને ભક્તો ગોકુળની ગોપીઓની જેમ ઝુલાવે છે. ૫૬ વાનગીઓ (છપ્પન ભોગ) અર્પણ કરવામાં આવે છે જેમ ગોકુળે શ્રી કૃષ્ણને અર્પણ કરી હતી, જે પરંપરા અનુસાર, ગોવર્ધન ધારણ કરતી વખતે બાળપણમાં સાત દિવસ સુધી દરરોજ આઠ ભોજન કરતા હતા; ગામના લોકોએ તે ઉપવાસની ભરપાઈ કરવા તેમને ૫૬ વાનગીઓ અર્પણ કરી હતી. મધ્યરાત્રિનું દર્શન એ આ ઉજવણીનું હૃદય છે: ચંદ્ર ચક્રના સૌથી અંધકારમય કલાકમાં, એક જેલમાં, એક પૂર વચ્ચે — પ્રકાશનું આગમન થયું.